عوامل بی امنیتی ونبود ثبات در نظام

حبیب الرحمن حکمتیار

در مطالعات کلاسیک امنیتی عامل تهدید تهاجم نظامی خارجی تلقی می شود اما در مطالعات مدرن امنیتی علاوه بر تهاجم نظامی خارجی ،نارضایتی مردم از شرایط بد اقتصادی،سیاسی،اجتماعی ،رفاهی  و همچنان تهدیدهای طبیعی نیز شامل مسائل امنیتی می باشند.

در افغانستان و تعریفی که حکومت فعلی از امنیت دارد حتی کلاسیک نیز نیست،  تهاجم نظامی خارجی را عملا پذیرفته، در حمایت آن بوجود آمده و تحت سایه آن استوار است. همچنان می بینیم که بیش از مخالفین مسلح، حکومت در کشتار مردم بی ګناه سهم می ګیرد. شیوه ها و ابزارهای تامین امنیت از سوی حکومت در جنګ و کشتار مردم جستجو می شود نه اصلاحات جدی و بنیادی در تشکیلات، عوام فریبی تنها وسیله مورد استفاده حکومت ګشته که مطبوعات نیز در این راستا همکاری ناشایسته دارند. فلسفه ایجاد دولت تامین امنیت می باشد، دو دهه حکومت ها نتوانستند امنیت را تامین کنند و شعار های توسعه نیز فریبنده بود، به حدی که رئیس جمهور برای چندمین بار پروژه ها را افتتاح می کند و آنهم پروژه های بسیار سطحی که به هیچ صورت درد مردم را دوا نمی کند، به جای اصلاحات در انتخابات که مانع اصلی آن نیروهای خارجی و عامل آنان حکومت می باشد تلاش می رود افکار مردم را توسط بحران های تخیلی خلق شده منحرف سازند و مسائلی که اهمیت ندارند را مهم جلوه بدهند، اما این روش غلط بود و با ناکامی روبرو شد. مهمترین مشکل افغانستان نبود حاکمیت است، حکومت به جای رفع اساسی ترین مشکل سعی دارد بحرانهای تخیلی و غیر حقیقی دیګر را برای مردم خلق کند تا بتواند مردم را با خود همراه سازد، اما مشکلی که در این قسمت با آن روبروست و شکست نیز خورد عدم پذیرش منطقه از حضور امریکا در افغانستان است، جنګ به مرحله رسید که خود حکومت تبدیل به تروریست شد و در کشتار مردم از هر ګروه دیګر که دیروز به عنوانهای مختلف آنانرا بدنام می کرد پیشی ګرفت. ادامه جنګ  در درجه اول خواست نیروهای امنیتی و نظامی افغانستان نبوده بلکه خواست نیروهای نظامی خارجی بوده که به شکل تحمیلی به آن بعد افغانی نیز دادند. انتقال پروسه از نیروهای خارجی به افغانی و عدم رسیدن و جستجوی صلح در دو دهه ګذشته بیشتر به خواست نیروهای خارجی بستګی داشت نه حکومت.

حکومت افغانستان سیاست خارجی ندارد ، در روابط با همسایګان،منطقه و جهان سیاست خارجی کشور دیګری به نام امریکا را دنبال می کند، هیچ ګاه نخواهد توانست منافع حقیقی افغانستان را تامین کند بلکه دنباله روی منافع امریکا در منطقه خواهد بود که بدون شک بحران و مشکلات برای افغانستان خلق خواهد کرد.

 

ارزښت را در صفحات اجتماعی دنبال کنید !